Maskeler
Sürekli bir maskeyle dolaşıyorum sokaklarda. Kendimi Dexter gibi hissediyorum. Hayır, aynı dürtüleri paylaşıyor değilim Dexter’la. Ancak ben de tıpkı onun gibi kendimi toplumdan saklama ihtiyacı duyuyorum. Sokakta yürürken maskemi çıkartıp atabilmeyi istiyorum ama olmuyor. Bir türlü kendimde o cesareti bulamıyorum. Ve ben o cesareti gösteremedikçe taşıdığım maske kimliğimi yavaş yavaş ele geçirmeye başlıyor, dışardakilerin olmamı istediği şeye dönüşmeye başlıyorum yavaş yavaş. Önceleri özgürlüğümün bedeliydi yalan söylemek, şimdiyse söylediğim yalanın bedeli olmaya başladı özgürlüğüm.
Yorum Yapın