Yine, yeni, yeniden…
Tembelliğimin sınırlarını ya da benim durumumda “sınırsızlığını (böyle bir kelime var mı?)” öğrendikçe ben bile şaşırıyorum. Aslına bakarsanız böyle bir günlük işine girişmiş olduğumu bile unutmuştum. Bu blog denememin pazartesi diyetlerinden çok da farklı olmadığı ortada sanırım. Ancak insanı hayata bağlayan unsurlardan biri de yeniye olan inançtır. Çoğu zaman yeninin verdiği umuttur her sabah güneşi karşılayacak gücü kendimizde bulmamızı sağlayan ve yine yeniye duyduğumuz güvendir yaşadığımız hayal kırıklıklarını aşmamızı sağlayan. Kısacası yeni güzeldir.
Yorum Yapın